W Taoistycznym Tai Chi występuje rozpoznanie jedynych w swoim rodzaju silnych i słabych stron każdego ćwiczącego.

Proces uczenia się przybiera kształt indywidualny, właściwy konkretnemu ćwiczącemu i tylko jemu i jego sytuacji, co może prowadzić do dużych różnic w formie zewnętrznej. Mistrz Moy zachęcał uczniów do zrozumienia tego procesu przy użyciu raczej podstaw wiedzy zachodniej o fizjologii niż przez proste skupianie się na utrwalonym ciągu ruchów.

To rozumienie sprawia, że uczniowie są bardziej zdolni do pomagania sobie samym I ewentualnie innym. Postęp jest więc mierzony funkcjonalnym stanem ucznia, włączając w to takie wskaźniki, jak koordynacja, równowaga, siła, elastyczność, oddychanie, jakość trawienia, równowaga umysłowa i emocjonalna, ogólne dobre samopoczucie itp.

W Taoistycznym Tai Chi studiuje się i wykonuje ruch jeden po drugim, aby poprawić ich wykonanie w celu osiągnięcia większych korzyści zdrowotnych.